De maquette geeft een beeld van de stad Maastricht in 1867 op een schaal van 1:500. Daardoor ontstaat er een maquette met een afmeting van ongeveer 5 bij 6 meter.
Door de maquette op te delen in kleinere stukken -de zogenaamde sektoren- ontstaan er deelmaquettes. Deze kunnen voor velerlei doeleinden gebruikt worden, zoals tentoonstellingen, presentaties of onderzoek.
Om elk gebouw te kunnen omschrijven zijn de sektoren opgedeeld in blokken waarbinnen elk object een eigen volgnummer krijgt.
De maquette bestaat in grote lijnen uit drie verschillende bebouwingen. De stad bestaat uit woningen in rijen, losstaande gebouwen, straten en pleinen. De vestingwerken bestaan uit opgehoogde grond, die op sommige plaatsen bekleed is met muren en grachten al dan niet gevuld met water. De buitengebieden zoals Sint Pieter, bestaan uit gebouwen en landbouwgrond.